Podstawa nr 4: Stosunek do popełniania błędów
| 28 luty 2011 | Autorem artykułu jest Orest Tabaka | Materiał pochodzi z http://orest.tabaka.eu Podstawa nr 4: Stosunek do popełniania błędów
Współczesna kultura życia dość mocno stara się w nas zaszczepić bezbłędność. Jako małe dzieci mamy tę naturalną zdolność do popełniania i radzenia sobie z błędami - popełniliśmy je (skaleczyliśmy się, potknęliśmy, zepsuliśmy coś) i żyjemy dalej bez dręczących myśli. Nadal próbujemy różne rzeczy. Naturalnym jest dla nas, że się uczymy czy to chodzić, używać różnych zabawek, badać różne zjawiska itd. Jednak już wtedy byliśmy karani za błędy. W szkole jest nie inaczej - wszelkie nasze błędy w zachowaniu czy nauce są karane negatywnymi uwagami czy ocenami. Z dalszą edukacją i pracą zawodową jest podobnie. Tak więc zamiast pielęgnowania i rozwijania naszej naturalnej zdolności do radzenia sobie z błędami (jak to Monika kiedyś napisała w komentarzu, że “trzeba nauczyć się [uzupełnienie: na nowo] jaka szybko wstać, pozbierać pióra i znowu na górę do startu” :D ) staramy się ze wszystkich sił omijać sytuacje, w której możemy popełnić błąd.
Warto przeczytać:
Cały samorozwój to praca nad sobą, swoimi zachowaniami, sposobem patrzenia na różne rzeczy oraz działanie. Stąd u wielu osób wygląda to tak - metoda musi być idealna i działać od razu, system dopracowany w każdym szczególe, efekty zgodnie z planem, najlepiej błyskawicznie itd. Jeśli tylko istnieje możliwość popełnienia błędu to staramy się uniknąć jakiekolwiek działania, aby tego błędu nie popełnić.
Błędy będą się zdarzać, pewnie będzie ich wiele. Są to lekcje dla nas. Dzięki umiejętności popełniania błędów, wyciągania wniosków, “pozbierania piórek” i ponownego próbowania nauczyliśmy się chodzić, mówić, pisać, liczyć, nawiązywać kontakty z ludźmi itd. To co często spotykam w biografiach osób, które w swoim obszarze osiągały znaczące sukcesy, to właśnie ta umiejętność radzenia sobie z błędami i porażkami.
Proponuje Wam więc rozważenie dwóch bardzo kuszących podejść, które w tym temacie stosuję, choć nie zawsze to jest łatwe:
- Doświadczenie jest tym co dostajemy gdy nie dostajemy tego co chcieliśmy.
Każda sytuacja, w której nie postąpiliśmy tak jak chcieliśmy, gdy efekt był inny od tego, który sobie wyobrażaliśmy, dostarcza nam wielu informacji zwrotnych. Ta, która wydaje się najbardziej oczywista to “ponieśliśmy porażkę - nigdy więcej tak nie robić”. Jednak błędy i porażki dostarczają nam wielu informacji o tym co zrobiliśmy nie tak, o tym jak działają pewne mechanizmy, jak funkcjonuje otoczenie. Warto na te informacje popatrzeć jak na lekcję dla nas, tak abyśmy następnym razem postąpili tak jak chcemy, abyśmy osiągnęli to co sobie założyliśmy. - Rzeki dalej płyną, Ziemia się obraca a jutro będzie wschód słonka…
O ile to pierwsze skutkuje budowaniem własnego doświadczenia i pozwala nam na lepsze działanie w przyszłości, o tyle to podejście bardzo dobrze wpływa na naszą formę psychiczną. Tutaj nadajemy właściwe rozmiary naszym błędom i zyskujemy świadomość, że to przecież nie koniec świata. Miesiąc temu wybierałem się do Warszawy na audycję w Akademickim Radiu Kampus. Przez swoją powierzchowność przy sprawdzaniu nie dotarłem do Warszawy - nawet nie wyjechałem z Legnicy. I pierwsza reakcja w przypadku wielu osób to próba samobiczowania się, złość i inne dziwne zachowania. Moja: “Kaczawa [rzeka w Legnicy] dalej płynie, Ziemia się obraca a rano będzie wschód słonka :) “.
Warto podmienić sobie swoją reakcję na błędy i porażki oraz zmienić swój odbiór tych błędów. Takie podejście pozwala nam w miarę komfortowo funkcjonować oraz w miarę trzeźwo wyciągać lekcje z niepowodzeń. Warto też o tym pamiętać właśnie wtedy, gdy szczególnie aktywnie pracujemy nad sobą, rozwijamy się. Tych błędów będzie dużo, a przedstawione wyżej podejścia pozwolą Wam z tych błędów korzystać… a nie zamartwiać się nimi czy omijać wszelkie działania.
Jakieś pomysły, uwagi, spostrzeżenia? Zapraszam Was do rozmowy w komentarzach :)
———
PS: Rozumiem, że takie podejścia są trudne do wdrożenia. Sam jeszcze nie we wszystkich obszarach w pełni z nich korzystam. Właśnie odrabiam tę lekcję w pewnej ważnej, osobistej dla mnie sprawie.
- Fundamenty rozwoju osobistego
- Jakość życia
- Akceptacja – klucz do pewności siebie
- 10 umysłowych trików, które musisz znać
- Podstawa nr 1: Kładź nacisk na prostotę (prolog)
- Jak używać mózgu do zmiany osobistej?
- Podstawa nr 4: Stosunek do popełniania błędów
- Podstawa nr 5: Wspieraj rozwój innych
- Podstawa nr 6: Samorozwój? To głębsza sprawa!
- Metody pracy ze sobą
- Nie całkiem mądra mądrość
- Nie całkiem mądra mądrość (II)
- Perspektywiczne kodowanie
- Być jak...
Mateusz Machaj: Czy kapitalizm jest odpowiedzialny za kryzys?
O kłopotach amerykańskiej gospodarki rozpisują się nie tylko ekonomiści ...
Kryzys 1929-33, czyli największy przekręt w historii świata
Wielka Depresja z lat 1929-1933 - symbol ogromnego kryzysu gospodarki ...
Mateusz Machaj: System rezerw cząstkowych a pusty pieniądz - co ważniejsze?
W środowisku szkoły austriackiej prowadzona jest dyskusja ...
Bogaci się bogacą, a biedni ...?
Miałem niedawno przyjemność wysłuchać bardzo krótkiej, ale niezwykle interesującej konferencji.
Dlaczego Austriacy mają rację
Polemika nie służy do ataku na osobę, a raczej do poszukiwania prawdy. Zaś wypowiedzi Jacka Walluscha mogą ...
Adam Smith - pierwszy nowoczesny ekonomista
Adam Smith był myślicielem o wszechstronnym zainteresowaniach i należał do najbardziej wykształconych ...
Komentuj z Facebookiem
















































































