Napoleon Hill

W 1908 roku otrzymał od R.L. Taylora polecenie przeprowadzenia wywiadu z milionerem — „królem stali”, Andrew Carnegiem. Nie wiedział wtedy jeszcze, że ta rozmowa będzie stanowiła punkt zwrotny w jego życiu. Podczas trwającego trzy doby wywiadu Carnegie zachęcił Napoleona Hilla do sformułowania pierwszej na świecie filozofii osobistego sukcesu życiowego, opartej na zasadach osiągania takich, jakimi posługiwał się sam Carnegie przy zdobywaniu swojej olbrzymiej fortuny. Aby upewnić się co do tego, czy Hill ma odpowiednie kwalifikacje, umożliwiające mu właściwe wykonanie tego zadania, Carnegie zadał mu pytanie, czy ma możliwość opracowania podstaw takiej filozofii, co przecież zajęłoby mu dobre dwadzieścia lat. Napoleon nie wiedział, że Carnegie postanowił dać mu na odpowiedź tylko sześćdziesiąt sekund. Jednak Hill już po dwudziestu dziewięciu sekundach oznajmił, iż podejmie się tego zadania i wykona je. Dopiero potem dowiedział się, że Carnegie ukrywał w dłoni stoper, odliczając czas dany mu do dyspozycji. Gdyby Hill przekroczył minutę, utraciłby zaoferowaną mu szansę, ponieważ Carnegie uważał, iż ludzie powolni w myśleniu są równie powolni w wykonywaniu podjętych decyzji. Spotkanie z 1908 roku stało się początkiem wielkiej kariery pisarskiej Napoleona Hilla.

Carnegie uważał, iż proces osiągania sukcesu można przedstawić w jakiejś prostej formule, którą przeciętny człowiek mógłby zastosować, aby sukces osiągnąć. Carnegie zlecił Hillowi przeprowadzenie wywiadów z ponad 500 osobami, kobietami i mężczyznami, aby odkryć tą formułę sukcesu. Za tą pracę Hill nie otrzymywał wynagrodzenia; Carnegie dostarczał mu jedynie listy polecające. Jednak dzięki niej Hill poznał i rozmawiał z plejadą najbogatszych, najpotężniejszych i najsłynniejszych ludzi swoich czasów. Nazwiska wielu z nich są znane również nam dzisiaj: Thomas Edison, Alexander Graham Bell, George Eastman, Henry Ford, Elmer Gates, John D. Rockefeller, Sr., Charles M. Schwab, F.W. Woolworth, William Wrigley Jr., John Wanamaker, William Jennings Bryan, Józef Stalin, Theodore Roosevelt, William H. Taft, Woodrow Wilson, Charles Allen Ward i Jennings Randolph. Opisy spotkań z tymi ludźmi i analizę ich drogi do sukcesu można znaleźć na stronnicach książek Hilla.

Zadanie to trwało ponad 20 lat, w którym to czasie Hill awansował najpierw na doradcę pana Carnegie, a następnie był także doradcą dwóch prezydentów USA: Woodrow Wilson i Franklin Roosevelt. Ta ogromna praca dała w wyniku Filozofię Sukcesu – formułę dojścia „od biedy do dostatku” – opublikowaną po raz pierwszy w 1928 roku jako kurs do samodzielnej nauki zatytułowany „Prawa Sukcesu”. Była to pierwsza pozycja tego rodzaju w literaturze światowej, chociaż zdecydowanie nie ostatnia. Formułę tą Hill doskonalił i wydawał w kolejnych kursach samodzielnej nauki aż do roku 1941. Hill uważał, że Sukces jest sprawą nadrzędną i że to właśnie jemu Amerykanie zawdzięczają dobrobyt, jakim cieszyli się przez prawie dwa stulecia. On także pierwszy przedstawił ideę „Określonego Celu Głównego” jako wyzwanie dla czytelników, ponieważ uważał, iż 98% ludzi nie ma twardych przekonań i już sam ten fakt stawia sukces poza ich zasięgiem.

Książki Hilla nadal sprzedają się w milionach egzemplarzy, co dowodzi że współcześni Amerykanie równie żywo interesują się dojściem do sukcesu jak pokolenia przed nimi. W swoich utworach Hill poruszał wiele kontrowersyjnych tematów, jak rasizm, niewolnictwo, ucisk, porażka, rewolucja, wojna i bieda. Twierdził, że na przekór tym przeciwnościom, zadaniem każdego Amerykanina jest wytrwać, a potem odnieść sukces.

Niektórzy ze współczesnych nauczycieli filozofii sukcesu również używają formuły zalecanej przez Hilla, dla poszerzenia naszej wiedzy o rozwoju osobistym. Na przykład Douglas Vermeeren przeprowadził wywiady z 400 osobami spośród najwybitniejszych i najbardziej dziś znanych na świecie, według wzoru Hilla. Vermeeren rozszerzył pracę Hilla dodając osoby i okoliczności wówczas niedostępne. Na przykład włączył do swoich badań sławne postacie showbiznesu, sportowców, przedsiębiorców internetowych, gigantów marketingu, itd.

Vermeeren stwierdził, że właśnie badając kategorie które nie istniały w czasach Hilla możemy stwierdzić, jak ważna, dokładna i przydatna była jego praca. Tonowe badanie pokazuje jasno, że praca Hilla stosuje się do wszystkich pokoleń i rzeczywiście jest ponadczasowa.

Hill zmarł w roku 1970 w wieku lat 87. Uważa się, że wpłynął na ogromną ilość osób (większą niż ktokolwiek inny na świecie) i pokierował nimi tak, że osiągnęli sukces.

W książce Myśl... i bogać się Napoleon Hill podaje Trzynaście Zasad Osiągania Sukcesu, wiodących do zdobycia pieniędzy, szczęścia i sukcesu życiowego — pod warunkiem, że czytelnik zechce przedstawione zasady wcielić w życie...

Utwory i prace Napoleona Hilla

• miesięcznik Złota Zasada (1919-1920)
• Magiczna Drabina do Sukcesu (1930)
• Doradca prezydenta Roosevelta (1933-1936)
• Myśl... i bogać się – nadal wydawana w kilku wersjach, sprzedana w ponad 30 mln egzemplarzy (1937)
• Jak Sprzedając Iść Przez Życie (1939)
• Jak Podnieść Sobie Pensję (1953)
• Wykłady z Filozofii Osiągnięć Osobistych z W. Clementem Stonem I na temat Nauki Sukcesu (1952-1962)
• Sukces Poprzez Pozytywne Nastawienie Umysłowe (1960)
• Możesz Sam Wyczarować Własne Cuda – wydana pośmiertnie (1971)