Rozwój osobisty? A po co?

Rozwój osobisty? A po co?

Początkowe pytanie zasadnicze – „czy warto w ogóle się zainteresować rozwojem samego siebie” zmigrowało w pytanie...

Mateusz Machaj: Czy kapitalizm jest odpowiedzialny za kryzys?

Czy kapitalizm jest odpowiedzialny za kryzys?

O kłopotach amerykańskiej gospodarki rozpisują się nie tylko ekonomiści i analitycy finansowi.

Formuła Sukcesu - 3 proste kroki do każdego celu

Formuła Sukcesu - 3 proste kroki do każdego celu

Ilu ludzi, tyle definicji sukcesu. Dla każdego będzie oznaczać to całkiem coś innego.

10 umysłowych trików, które musisz znać

10 umysłowych trików, które musisz znać

Umysł zna wiele sztuczek, o których pewnie jeszcze nie słyszałeś. Będziesz zaskoczony jak łatwo i przyjemnie (...) Więcej »

Nowe artykuły w serwisie poświęcone rozwojowi osobistemu i ekonomii

Jak kształtuje się sposób myślenia?

Jak kształtuje się sposób myślenia?

Wszyscy ludzie są różni i każdy z nas jest – chciałoby się rzec – genetycznym unikatem. Charakteryzuje Cię pewna grupa cech, których nikt inny nigdy wcześniej (...) Więcej »

Jak odnaleźć swoją pasję

Jak odnaleźć swoją pasję

Często z prośbą o pomoc piszą do mnie osoby, które chciałyby robić w życiu coś, co zawsze ich będzie pasjonować. Chciałyby pracować wiedząc, że to jest (...) Więcej »

Sekret, czyli Prawo Przyciągania

Sekret, czyli Prawo Przyciągania

Od jakiegoś czasu sporo hałasu w mediach robi film „The Secret". DVD i książki związane z ‘The Secret' są na liście bestsellerów amazon.com. W naszym rodzimym (...) Więcej »

Polityka personalna i strategiczne zarządzanie potencjałem społecznym

Polityka personalna i strategiczne ...

Funkcja personalna, podobnie jak marketingowa, finansowa, produkcyjna itd., jest jedną z funkcji przedsiębiorstwa. Zajmuje się (...) Więcej »

Jesteś tutaj: Start » Teoria organizacji i zarządzania - Artykuły » Kierunki w teorii organizacji i zarządzania

Kierunki w teorii organizacji i zarządzania (IV)

Drukuj | 26 luty 2011 | Tekst jest fragmentem książki autorstwa Ricky W. Griffin Podstawy Zarządzania Organizacjami, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, książki pod redakcją Jerzego Kurnala Twórcy naukowych podstaw organizacji, Wybór pism, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1972 oraz książki autorstwa Witold Kieżun Sprawne Zarządzanie Organizacją, Szkoła Główna Handlowa. Warszawa 1997

Dużą popularność zyskała teoria X i Y, amerykańskiego profesora socjopsychologii Donalda McGregora, opisana w pracy z 1960 roku pt. „The Human Side of Enterprise”. Opracowana przez niego teoria X i Y, odzwierciedlała dwa skrajne poglądy menadżerów na temat ich pracowników. Teoria X jest negatywnym poglądem na robotników i odpowiada poglądom naukowego zarządzania. Teoria Y jest bardziej pozytywna. Teoria ta jest wg niego bardziej stosowną dla menadżerów.

Założenia teorii X

  1. Ludzie nie lubią pracować i starają się unikać pracy.
  2. Ponieważ ludzie nie lubią pracować, menedżerowie, by skłonić ich do pracy na rzecz realizacji celów organizacji, muszą ich kontrolować, zmuszać, kierować nimi i grozić im karami.
  3. Ludzie wolą, by nimi kierowano, pragną unikać odpowiedzialności, pragną też bezpieczeństwa. Ich ambicje są niewielkie.

Założenia teorii Y

  1. Ludzie nie wykazują przyrodzonej awersji do pracy; praca jest naturalną częścią ich życia.
  2. Ludzie są wewnętrznie motywowani do osiągania celów, do których są przywiązani.
  3. Ludzie są przywiązani do celów w stopniu odpowiadającym osobistym nagrodom, jakie otrzymują za osiągnięcie tych celów.
  4. We właściwych warunkach ludzie dążą do odpowiedzialności oraz ją podejmują.
  5. Ludzie zdolni są do nowatorskiego podejścia do rozwiązywania problemów organizacji.
  6. Ludzie nie są głupi, ale w najczęstszych warunkach organizacyjnych ich możliwości intelektualne są wykorzystywane tylko częściowo.

3.2. Szkoła behawioralna

Spojrzenie behawioralne kładło nacisk na indywidualne postawy i zachowania oraz na procesy grupowe. Spojrzenie behawioralne rozwijane było głównie przez przedstawicieli psychologii przemysłowej, stosującej pojęcia psychologii do środowiska przemysłowego. Za ojca psychologii przemysłowej uchodzi Hugo Münsterberg, wybitny psycholog niemiecki.

Jego głównym dziełem była praca pt. „Psychologia i sprawność przemysłowa”, która przyniosła mu rozgłos. Sugerował, że psychologowie mogą oddać cenne usługi menadżerom w dziedzinie doboru i motywacji pracowników. W swoich badaniach wykorzystywał testy psychologiczne i poradnictwo zawodowe. Uznał, że wydajność pracy można podnieść na trzy sposoby:

a) dobór odpowiedniego robotnika,

b) stworzenie idealnych warunków psychologicznych,

c) wywieranie wpływu psychologicznego na motywację pracowników.

Mary Parker Follet zwracała uwagę na problemy władzy kierowniczej i uważała, że jest ona silniejsza, gdy jest „władzą z innymi” aniżeli „władzą nad innymi”. Dowodziła, że musi to być władza we współdziałaniu i kolektywna. Stworzył koncepcję tzw. prawa sytuacji – „Decyzja powinna być podjęta wg sytuacji a nie wg życzenia zwierzchnika, który nie zawsze lepiej dostrzega problem”. Podejmowała też problem konfliktów i ich rozstrzygania. Uważała je za coś normalnego i że można rozwiązać je konstruktywnie.

4. Szkoła procesu zarządzania (szkoła ilościowa)

Szkoła ilościowa jest najnowszą z trzech głównych szkół zarządzania. Zrodziła się w czasie II wojny światowej, głównie na potrzeby armii. Opierała się głównie na analizach matematycznych w powiązaniu z naukami Taylora i Gantta. Twórcami tego nurtu byli głównie P.M.S. Blackett, J.D. Bernal i rosyjski uczony L.W. Kantorowicz. Po wojnie metody analiz operacyjnych i logistycznych zaczęto wykorzystywać w gospodarce i zarządzaniu przy lokalizacjach przestrzennych sklepów i magazynów, podziału zasobów rzeczowych i finansowych, zarządzaniu zapasami, modelowaniu produkcji, zaopatrzenia i zbytu.

Dalszy rozwój ilościowej teorii decyzji ma miejsce do dnia dzisiejszego w ramach różnych dyscyplin ekonomicznych (statystyka, ekonometria).

5. Podejście systemowe

Początek rozwoju koncepcji systemowej datuje się na lata 1947-1950, kiedy austryjacki profesor biologii Ludwik von Bertalanffy opublikował swoje wykłady na temat teorii systemów. Jednak faktyczny rozwój nauki o systemach miał miejsce w 1956 roku, kiedy w USA L. von Bertalanffy założył towarzystwo naukowe badające systemy.

Za system uważa się zestaw wzajemnie powiązanych elementów funkcjonujących jako całość. Postrzeganie organizacji jako systemu jest źródłem ciekawych koncepcji dotyczących organizacji, jak koncepcje systemów otwartych, podsystemów, synergii i entropii.

Organizacja jako system składa się z czterech elementów:

  1. nakłady z otoczenia:
    • rzeczowe,
    • ludzkie,
    • finansowe,
    • informacyjne
  2. procesy techniczne i kierownicze,
  3. wyniki:
    • produkty/usługi,
    • zyski/straty,
    • zachowanie pracownicze,
    • informacje
  4. sprzężenie zwrotne.

System otwarty to system wchodzący w interakcje z otoczeniem. Wszelkie organizacje są systemami otwartymi.

Podsystemy to samodzielne systemy działające w ramach szerszego systemu. Ich głównymi cechami są: autonomia (do pewnego stopnia) i współzależność (z system głównym).

Synergia to dwa współpracujące ze sobą podsystemy. Ich produkcja jest większa niż łączna produkcja każdego z nich, gdyby pracowały oddzielnie.

Entropia to naturalny proces prowadzący do upadku systemu. Główną przyczyną jest głównie niedostrzeganie sprzężenia zwrotnego z otoczeniem.

6. Podejście sytuacyjne

Pojęcie sytuacyjne pojawiło się w lata 60-tych, a zyskało aprobatę w latach 70-tych XX w. Za współtwórców podejścia sytuacyjnego uważa się m.in. P.L. Lawrance’a i J.W. Lorcha. Rozwinęło się na skutek braku zaufania do tworzenia uniwersalnych zasad i procedur, których nikt nie rozumiał poza ich twórcami. Główna teza zwolenników podejścia sytuacyjnego głosiła, że nie ma metody działania uniwersalnej i optymalnej, lecz istnieje wiele rozwiązań alternatywnych, których jedno może się okazać odpowiednie w danej konkretnej sytuacji i warunkach. Opracowana definicja podejścia systemowego głosi, że jest to podejście do zarządzania sugerujące, że właściwe zachowanie kierownicze zależy od szerokiej gamy elementów.

F. Fiedler wyróżnił trzy czynniki, od których zależy efektywność kierowania w konkretnej sytuacji. Są to:

  1. Stosunki pomiędzy kierownikiem i członkami grupy.
  2. Struktura zadań.
  3. Zakres władzy stanowiska kierowniczego.

Wymienione czynniki wpływają na sytuację kierowania, od której zależy powodzenie danego stylu kierowania zespołem. Generalnym problemem jest więc właściwa interpretacja sytuacji i dobór do niej odpowiedniego kierownika. Pomiędzy podejściami systemowym i sytuacyjnym zachodzi ścisła relacja, i wszelka analiza problemów powinna być czyniona jednocześnie.

Literatura:

  1. Ricky W. Griffin: Podstawy Zarządzania Organizacjami, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998
  2. Praca zbiorowa pod redakcją Jerzego Kurnala: Twórcy naukowych podstaw organizacji, Wybór pism, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1972
  3. Witold Kieżun: Sprawne Zarządzanie Organizacją, Szkoła Główna Handlowa. Warszawa 1997


Pokaż innym ten wpis:

pobierz jako PDF

Komentuj z Facebookiem


Rozmiar tekstu: A A A
Wyślij emaila
Sekret
kapitalizm
Hipnotyczny marketing
Asertywność NLP Cele Sukces


Dziennik Internautów (DI) - internet w życiu i biznesie
Wprost
Wprost i Kultura
Ludzie
Blogbox
Webhosting.pl. Portal technologii internetowych
Pitbul
ototrend
Portal Zwierciadło - weź oddech | Portal Zwierciadlo
Polska Agencja Prasowa
Webinside.pl: tworzenie stron WWW, kurs HTML, PHP, Flash
Gover
InfoTuba