Rozwój osobisty? A po co?

Rozwój osobisty? A po co?

Początkowe pytanie zasadnicze – „czy warto w ogóle się zainteresować rozwojem samego siebie” zmigrowało w pytanie...

Mateusz Machaj: Czy kapitalizm jest odpowiedzialny za kryzys?

Czy kapitalizm jest odpowiedzialny za kryzys?

O kłopotach amerykańskiej gospodarki rozpisują się nie tylko ekonomiści i analitycy finansowi.

Formuła Sukcesu - 3 proste kroki do każdego celu

Formuła Sukcesu - 3 proste kroki do każdego celu

Ilu ludzi, tyle definicji sukcesu. Dla każdego będzie oznaczać to całkiem coś innego.

10 umysłowych trików, które musisz znać

10 umysłowych trików, które musisz znać

Umysł zna wiele sztuczek, o których pewnie jeszcze nie słyszałeś. Będziesz zaskoczony jak łatwo i przyjemnie (...) Więcej »

Nowe artykuły w serwisie poświęcone rozwojowi osobistemu i ekonomii

Jak kształtuje się sposób myślenia?

Jak kształtuje się sposób myślenia?

Wszyscy ludzie są różni i każdy z nas jest – chciałoby się rzec – genetycznym unikatem. Charakteryzuje Cię pewna grupa cech, których nikt inny nigdy wcześniej (...) Więcej »

Jak odnaleźć swoją pasję

Jak odnaleźć swoją pasję

Często z prośbą o pomoc piszą do mnie osoby, które chciałyby robić w życiu coś, co zawsze ich będzie pasjonować. Chciałyby pracować wiedząc, że to jest (...) Więcej »

Sekret, czyli Prawo Przyciągania

Sekret, czyli Prawo Przyciągania

Od jakiegoś czasu sporo hałasu w mediach robi film „The Secret". DVD i książki związane z ‘The Secret' są na liście bestsellerów amazon.com. W naszym rodzimym (...) Więcej »

Polityka personalna i strategiczne zarządzanie potencjałem społecznym

Polityka personalna i strategiczne ...

Funkcja personalna, podobnie jak marketingowa, finansowa, produkcyjna itd., jest jedną z funkcji przedsiębiorstwa. Zajmuje się (...) Więcej »

Jesteś tutaj: Start » Historia myśli ekonomicznej cz. 4 - Artykuły

Historia myśli ekonomicznej cz. 4

Lew Rockwell: Istotność Austriackiej Ekonomii (II)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Llewellyn H. Rockwell Jr., Tłumaczenie: Jan Lewiński

Mises przybył do Stanów Zjednoczonych po ucieczce przed nazistami i przyjęty został przez pomocnego wolnorynkowego biznesmena, wybitną postać, Lawrence’a Fertiga. Tutaj pomógł zbudować ruch wokół swoich idei i większość ekonomistów wolnorynkowych ma wobec niego swój dług. Jak powiedział Milton Friedman, nikt nie uczynił tak wiele jak Mises, by promować wolne rynki w tym kraju. Lecz były to mroczne czasy. Miał kłopoty ze znalezieniem płatnej pracy na uniwersytecie, na którą zasługiwał i było mu trudno zdobyć szerszą publiczność dla swych poglądów.

Lew Rockwell: Istotność Austriackiej Ekonomii (III)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Llewellyn H. Rockwell Jr., Tłumaczenie: Jan Lewiński

Ekonomia konwencjonalna naucza, że korzyści i koszty jednoosobowych decyzji ekonomicznych dotykają innych, istnieją koszty zewnętrzne, i powinny być korygowane przez rządową redystrybucję. Lecz, zdefiniowane ogólnie, koszty zewnętrzne są nieodłącznym elementem każdej transakcji gospodarczej, ponieważ koszty i korzyści są w ostateczności subiektywne. Mogę być zachwycony widokiem buchających dymem fabryk, bo kocham przemysł. Lecz nie znaczy to, że powinienem być opodatkowany za przywilej ich oglądania. Podobnie, mogę być urażony faktem, że większość mężczyzn nie nosi bród, lecz nie znaczy to, że ogoleni powinni być opodatkowani, by zadośćuczynić memu nieukontentowaniu.

Lew Rockwell: Istotność Austriackiej Ekonomii (IV)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Llewellyn H. Rockwell Jr., Tłumaczenie: Jan Lewiński

Idealną sytuacją jest nie tylko zbilansowany budżet. Same wydatki rządu, bez względu na to, czy w sytuacji deficytu, czy nadwyżki, powinny być tak małe, jak to tylko możliwe. Dlaczego? Ponieważ takie wydatki odwracają zasoby od lepszych zastosowań na prywatnych rynkach.

Josef Christl: Teoria sprawdzona w praktyce

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl Tytuł oryginału: Austrian Economics – How Relevant Is It Today?, Tłumaczenie: Jan Iwanik, Redakcja: Marcin Zieliński, Zobacz również komentarz Juliusza Jabłeckiego.

Chciałbym przedstawić Państwu krótki wstęp do austriackiej szkoły ekonomii, która jest słabo znana poza wąskim kręgiem ekonomistów i filozofów. Za początek austriackiej szkoły ekonomii uznaje się rok 1871, kiedy to Carl Menger opublikował Grundsätze der Volkswirtschaftslehre. Inni ważni przedstawiciele szkoły austriackiej to między innymi Eugen von Böhm-Bawerk, Friedrich von Wieser, Ludwig von Mises, Joseph Schumpeter, Gottfried von Haberler oraz Fritz Machlup. Jednym z najważniejszych przedstawicieli szkoły austriackiej był Friedrich von Hayek, noblista z 1974 roku.[1]

Josef Christl: Teoria sprawdzona w praktyce (II)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl Tytuł oryginału: Austrian Economics – How Relevant Is It Today?, Tłumaczenie: Jan Iwanik, Redakcja: Marcin Zieliński, Zobacz również komentarz Juliusza Jabłeckiego.

Kluczową, a zarazem otwartą, kwestią jest to, czy ten globalny rozwój jest skutkiem przesytu oszczędnościowego, jak twierdzi Bernanke,[11] czy też może jest on rezultatem nadmiernej płynności pieniężnej. Według szkoły austriackiej, zarówno wzrost prywatnych oszczędności, jak i ekspansja kredytowa wspierana przez władze monetarne, inicjują procesy rynkowe, których początkowe efekty alokacyjne są podobne, ale których ostateczne konsekwencje diametralnie się różnią.

Carl Menger - koncepcja krańcowej użyteczności

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Joseph Salerno, tłumaczenie: Jan Lewiński

Carl MengerCarl Menger (ur. 28 lutego 1840 w Nowym Sączu, zm. 26 lutego 1921 w Wiedniu) – austriacki ekonomista, twórca austriackiej szkoły ekonomii. Syn Antona i Karoliny z d. Gerzabek. W roku 1871 opublikował Zasady ekonomii, których wydanie uznaje się za początek szkoły austriackiej. Stworzył teorię wartości i ceny. Opracował prakseologiczną metodologię badań. Szczególną rolę w ekonomii odegrał jego wkład w rozwój koncepcji krańcowej użyteczności, dzięki której mógł odrzucić laborystyczną teorię wartości Adama Smitha i Davida Ricardo.

Mimo wielu wybitnych prekursorów Austriackiej Szkoły Ekonomii, których można znaleźć w sześćsetletniej prehistorii, to Carl Menger (1840-1921) pozostaje prawdziwym i solidnym jej założycielem. Zasługuje na ten tytuł z samego tylko powodu, że stworzył teorię wartości i ceny, która stanowi rdzeń austriackiej teorii ekonomicznej. Lecz Menger zrobił więcej: opracował i konsekwentnie wykorzystywał prawidłową, prakseologiczną metodę prowadzenia teoretycznych badań ekonomicznych.

Carl Menger - koncepcja krańcowej użyteczności (II)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Joseph Salerno, tłumaczenie: Jan Lewiński

Kiedy w 1867 roku Menger poważnie zajął się teorią ekonomiczną, istniał już potężny, lecz dalece ułomny system teorii ekonomicznej, który wykształciła głównie brytyjska Szkoła Klasyczna, a dokładniej David Hume, Adam Smith i Davida Ricardo. Nieprzemijającą zasługą klasycznych ekonomistów jest skuteczne ukazywanie faktu, że zjawisko ceny – ceny produktów, płace i stopy procentowe – nie było skutkiem historycznej pomyłki lub kaprysu sprzedawców, lecz, że było zdeterminowane przez uniwersalne i niezmienne prawa ekonomiczne, tj. prawo podaży i popytu. Pokazali także, jak ceny, za pomocą kalkulacji i działań szukających zysków biznesmenów, efektywnie regulowały proces produkcyjny.

Carl Menger - koncepcja krańcowej użyteczności (III)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Joseph Salerno, tłumaczenie: Jan Lewiński

Jak wskazano powyżej, Menger nie zamierzał zdetronizować ekonomii klasycznej. Był zadowolony z jej nacisku na uniwersalność i niezmienność prawa ekonomicznego, teorii krótkoterminowej determinacji ceny oraz politycznych konkluzji leseferystycznych, które były z niej wyprowadzone. Jednak intencją Mengera była raczej rekonstrukcja klasycznej ekonomii na mocniejszych fundamentach, przez ugruntowanie podażowo-popytowej teorii ceny i teorii monetarnej kalkulacji w wyborach i działaniach konsumentów, oraz naprawa jej nadbudowy przez zaleczenie rozziewu między teorią ceny a teorią dystrybucji.

Carl Menger - koncepcja krańcowej użyteczności (IV)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Joseph Salerno, tłumaczenie: Jan Lewiński

Nierozerwalnie koegzystujące z ideą ekonomizowania jest pojęcie własności. Dla Mengera, „ludzka ekonomia i własność mają wspólne źródło ekonomiczne”, które zakorzenione jest w warunku rzadkości. Zatem własność nie jest ani „arbitralnym wynalazkiem”, ani jedynie agregacją niejednorodnych obiektów. Jest to kategoria prakseologiczna odwołująca się do celowo wykreowanej struktury dóbr, regulowanej za pomocą operacji ekonomizujących, służących strukturze celów indywidualnych podmiotów. Według Mengera, „własność [osoby] nie jest (…) arbitralnie dobraną ilością dóbr, lecz bezpośrednim odbiciem jego potrzeb, zespoloną całością, której żadna istotna część nie może być pomniejszona lub powiększona bez wpływu na realizację celów, którym służy”. Nie jest przesadą twierdzenie, że ekonomia Mengera odnosi się w tym samym stopniu do dóbr i własności, jak i do wiedzy i oczekiwań.

Carl Menger - koncepcja krańcowej użyteczności (V)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Joseph Salerno, tłumaczenie: Jan Lewiński

Tym samym, przyjąwszy prawo użyteczności marginalnej, Menger był w stanie dostarczyć prostego i bezspornego rozwiązania paradoksu wartości, który tak prześladował klasycznych ekonomistów, oraz uniemożliwił wykształcenie w pełni rozwiniętej teorii ludzkiego działania. Według Mengera, dlatego, że diamenty i złoto są niezwykle rzadkie, podczas gdy woda zwykle występuje obficie, to: „W zwykłych warunkach zatem żadna z ludzkich potrzeb nie musiałaby pozostawać niezaspokojoną, gdyby człowiek był pozbawiony możliwości rozporządzania pewną określoną ilością wody pitnej. Jeśli chodzi o złoto i diamenty, z drugiej strony, nawet najmniej znaczące satysfakcje zapewniane za pomocą całej dostępnej ilości nadal mają relatywnie wysoką wagę dla ekonomizującej osoby. Zatem konkretne porcje wody pitnej zwykle nie mają wartości dla ekonomizujących jednostek, lecz konkretne porcje złota i diamentów mają wysoką wartość”.

Carl Menger - koncepcja krańcowej użyteczności (VI)

13 luty 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl autor Joseph Salerno, tłumaczenie: Jan Lewiński

Zatem przyczynowy proces produkcji musi być „planowany i przeprowadzany (…) przez ekonomizującą jednostkę”. Zestaw funkcji niezbędnych dla urzeczywistniania takiego procesu Menger określa jako „przedsiębiorczość aktywność”. Jak właśnie zobaczyliśmy, dla Mengera najważniejszą funkcją przedsiębiorcy jest przewidywanie przyszłych potrzeb, estymacja ich relatywnej ważności oraz zdobywanie wiedzy technologicznej i wiedzy o dostępnych aktualnie środkach. Przy braku takich przedsiębiorczych przewidywań i wiedzy, nie mogłoby by nastąpić przypisanie wartości dobrom wyższego rzędu, a racjonalna alokacja zasobów byłaby niemożliwa.



Pokaż innym ten wpis:

pobierz jako PDF

Komentuj z Facebookiem


Rozmiar tekstu: A A A
Wyślij emaila
Sekret
kapitalizm
Hipnotyczny marketing
Asertywność NLP Cele Sukces


Dziennik Internautów (DI) - internet w życiu i biznesie
Wprost
Wprost i Kultura
Ludzie
Blogbox
Webhosting.pl. Portal technologii internetowych
Pitbul
ototrend
Portal Zwierciadło - weź oddech | Portal Zwierciadlo
Polska Agencja Prasowa
Webinside.pl: tworzenie stron WWW, kurs HTML, PHP, Flash
Gover
InfoTuba