Inflacja (cz. 2)
28 kwiecień 2011 | Tekst pochodzi z www.kapitalizm.republika.pl
Każdy na rynku produkuje dobra i usługi, sprzedając je za pieniądze, które potem zamienia na inne dobra i usługi.
Dlaczego tak obsesyjnie o tym przypominam? Ponieważ nie ma czegoś takiego jak "ogólny poziom cen". Czymże jest ta tajemnicza rzecz? Jest ważonym koszykiem różnych dóbr, których konsumpcja utrzymuje się mniej więcej na tym samym poziomie.
Inflacja (cz. 3)
28 kwiecień 2011 | Tekst pochodzi z www.kapitalizm.republika.pl
Zanim przejdziemy do kwestii pieniądza musimy przypomnieć sobie raz jeszcze Johna Locka. Gospodarka wolnorynkowa opiera się na podstawowym prawie: prawie własności. Czym się owe prawo charakteryzuje? Ano tym, że każdą własność może posiadać tylko i wyłącznie jedna osoba. Tak jak jeden kawałek ziemi może okupować tylko jedna osoba w danej chwili (stojąc gdzieś), analogicznie w danej chwili właścicielem danej rzeczy może być tylko jedna osoba.
Inflacja (cz. 4)
28 kwiecień 2011 | Tekst pochodzi z www.kapitalizm.republika.pl
Japonia uchodziła za przykład prawdziwego cudu gospodarczego. Po drugiej wojnie poziom oszczędności prywatnych wyniósł tam najwięcej ze wszystkich krajów OECD. Dokładnie jedną czwartą dochodów - to poskutkowało niesamowitym wzrostem gospodarczym.
Jednakże w latach 80 Bank Centralny Japonii postanowił dać kopa gospodarce i zaczął zwiększać podaż pieniądza. Uwaga: "ogólny poziom cen" nie drgnął specjalnie. Indeks giełdowy skoczył... 4-krotnie. Cały świat płakał: "skopiujmy Japonię". W gruncie rzeczy mieliśmy do czynienia z klasycznym przykładem cyklu Misesa-Hayeka; drukowane pieniądze przeznaczone były na inwestycje w wyższe stadia produkcji, ale nie wynikały one z oszczędności, a z drukowania pieniądza.
Mateusz Machaj: “Walka z inflacją”
28 kwiecień 2011 | Tekst pochodzi z mises.pl
Gospodarka sama swoimi mechanizmami ma generować spadającą siłę nabywczą pieniądza i nadmiar siły roboczej na rynku. Dlatego z pomocą ma ruszyć bank centralny i rząd w postaci prowadzenia polityki fiskalnej i pieniężnej. Inflacja i bezrobocie to naturalne kataklizmy rynku, a władza (zapewne zbudowana na bazie „umowy społecznej”) jest ratownikiem, dzięki któremu nie dojdzie do ostatecznego załamania systemu, a „kapitalizm zostanie uratowany” (używając znanego sloganu keynesistów).
Teoria ekonomii Karola Marksa
28 kwiecień 2011 | Tekst pochodzi z wikipedii
Karol Marks (niem. Karl Heinrich Marx; ur. 5 maja 1818 w Trewirze, w Prusach, zm. 14 marca 1883 w Londynie) - filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny. Twórca marksizmu, współzałożyciel Pierwszej Międzynarodówki. Pochodził z zeświecczonej rodziny żydowskiej, która wydała w przeszłości wielu wybitnych rabinów. Jego ojciec, prawnik, był zwolennikiem filozofii oświecenia. Aby uniknąć antysemickich ograniczeń ustawy uniemożliwiającej Żydom dostęp do stanowisk prawniczych i lekarskich przeszedł z całą rodziną na luteranizm.
Po ukończeniu gimnazjum, Marks w 1835 podjął studia prawnicze na uniwersytecie w Bonn, a po roku przeniósł się na Uniwersytet Berliński, w tym czasie jeden z najlepszych na świecie. Na studiach uczęszczał na wykłady Savigny'ego i Gansa.
Teoria ekonomii Karola Marksa (cz. 2)
28 kwiecień 2011 | Tekst pochodzi z wikipedii
Ekonomia marksistowska nawiązywała do niektórych tez klasycznej szkoły ekonomii, a zwłaszcza teorii wartości opartej na pracy oraz teorii podziału, zarysowanej przez D. Ricardo. Centralną kategorią ekonomii marksistowskiej jest wartość dodatkowa. Teoria wartości dodatkowej została sformułowana w celu wyjaśnienia źródeł pochodzenia zysku kapitalistycznego, a w konsekwencji akumulacji, będącej podstawą rozwoju gospodarczego.
